Ανάμεσα σε Κρότους και Σιωπές (συνεργασία μας με το Νόστιμον Ήμαρ) – «Φύλο. Μία εύκολη και άβολη εξουσία»

Ν-Η

Φύλο. Μία εύκολη και άβολη εξουσία

fylo_2.jpg

Από την Έφη Κουκούτση*

 

«Ο πιο άξεστος ασκεί, ή πρόκειται να ασκήσει, το μερίδιό του για εξουσία, το ίδιο με τον πιο ανώτερο ευγενή», Mill (1).

Όταν ο Μιλ αναζητούσε τις βαθύτερες ρίζες της καταπίεσης των γυναικών σε μία βάρβαρη καταγωγή πρωτόγονης δουλείας, εξέθετε αυτό το αναφαίρετο «κληρονομικό»  δικαίωμα εξουσίας που κατείχε το μισό της ανθρωπότητας, επειδή της «έλαχε» να γεννηθεί «αγόρι».  Και κάθε φορά που του επισήμαιναν ότι συγκρίνει ανόμοια πράγματα, καθόσον η σχέση άνδρα και γυναίκας είναι «φυσικά» δοσμένη, όχι όπως άλλες, εκείνος απαντούσε.  «Μα, υπήρξε  ποτέ κυριαρχία που δε φαινόταν “φυσική” σε αυτόν που την κατείχε»; (2)  Τα  πράγματα άλλαξαν από τότε και σε ένα δυτικό, φιλελεύθερο πεδίο λόγου και δημόσιου χώρου, η ισότητα αυτών των φύλων εμφανίζεται, αν όχι να επετεύχθη, τουλάχιστον να εξελίχθηκε σημαντικά. Μήπως όμως δεν αντιλαμβανόμαστε επαρκώς αυτές τις υπόρρητες μεταμορφώσεις εξουσίας, που στηρίζονται σε κληρονομημένες, εξ αρχής δοσμένες  δικαιοπρακτικές ηγεμονίες; H μήπως αυτή η κληρονομημένη «ευκολία» την καθιστά τελικώς γοητευτική;

Η ανάγνωση του κόσμου με βάση τη διχοτόμηση των έμφυλων σωμάτων, προφανώς δεν προκαλεί εντύπωση στις «στιγμές» της ιστορίας, που η καθαυτή ιδιότητα του ανθρώπου αποτελούσε πολυτέλεια, ή αποδίδονταν μέσα σε εναγώνιες διαδρομές διεκδίκησης και πόνου. Πόσο μάλλον, η ταυτότητα του φύλου. Τώρα όμως γιατί; Γιατί αυτές οι «απόλυτες φυσιολογίες» φύλου ξεδιπλώθηκαν μπροστά μας σαν τις πιο «άξεστες» παραστάσεις εξουσίας; Ακόμα και στις πιο «ευγενείς» διατυπώσεις μίας επιστημονικής τους αυθεντίας. Τι συντηρεί την επίμονη ορατότητα του σώματος ως συσκευή βιολογίας, που μάλιστα, μόνο μία γεννημένη «φύση», διαμελισμένη ανάμεσα στην «αρσενική» και «θηλυκή» της εκδοχή μπορεί  να την ορίζει και να την εκφράζει;

Ας μιλήσουμε στη γλώσσα της λοιπόν. Αυτή η πρωταρχική «φύση», που εννοείται ως νοείται, αρχίζει και τελειώνει στα γεννητικά της όργανα; Η βιολογική κανονικότητα του φύλου, για όσους την επικαλούνται διαρκώς, εξαντλείται στα αναπαραγωγικά της «εργαλεία»;  Το μυαλό, η καρδιά, η επιθυμία, η ηδονή; Δε βρίσκονται στο σώμα του ανθρώπου; Περιφέρονται έξω από αυτό; Σε ένα μεταφυσικά ψυχολογιοποιημένο «άβατο» ας πούμε, που μόνο «ειδικοί» εξερευνητές το εντοπίζουν;

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου στο Νόστιμον Ήμαρ

*

Όλα τα άρθρα του Αφιερώματος →

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s